Petronius’un Satyrica’sı Üzerine
A. Satyrica’nın Tarihi ve Fiziksel Yapısı Tacitus’un Annales 16.17-20’de kısaca betimlediği kadarıyla önce Bithynia’da proconsul, daha sonra İ.S. 62’de ise consul olan ancak imparator Nero’nun keyiften sorumlu bakanlığını ve eğlence … Okumaya devam et
Studium sapientiae
Cicero De Officiis‘in ikinci kitabının hemen başında, onca önemli problem varken niçin felsefe çalıştığını açıklar ve “devlet, her şeyi ele geçirmek isteyen ihtiras sahibi insanların (tabi ki öncelikli örnek Julius … Okumaya devam et
Cicero, De Officiis 1.148 ve verecundia
[148] Quae vero more agentur institutisque civilibus, de iis nihil est praecipiendum; illa enim ipsa praecepta sunt, nec quemquam hoc errore duci oportet, ut, si quid Socrates aut Aristippus contra … Okumaya devam et
Latin Literatüründe Roman
Yunan romanlarıyla karşılaştırıldığında Latin romanları oldukça sınırlıdır. Yunan literatüründe Khariton’a, Ephesuslu Xenophon’a, Achilles Tatius’a, Longus’a ve Heliodorus’a ait günümüze kadar ulaşmış beş roman göze çarpar. Bunların yanında papirüslerde fragmanlar şeklinde … Okumaya devam et
Urbanitas ya da Kentlilik (2) [Iuvenalis’te…]
Roma küçük bir devletin değil, aynı zamanda bilinen yeryüzünün (terra cognita) önemli bir bölümüne hükmeden bir dünya devletinin yani Roma İmparatorluğu’nun başkenti olduğu için, Iuvenalis’in kent ve kentlilikle ilgili kabulleri, … Okumaya devam et
Urbanitas ya da Kentlilik (1)
Malumunuz, birkaç gün önce Kadıköy’de, taraftar olarak sadece kadınların ve çocukların içeriye alındığı bir futbol karşılaşması oldu. Denk geldi, aynı akşam Kadıköy’e yolumuz düştü ve stat çevresinde biriken -içeriye alınmamış- … Okumaya devam et
Non putaram: Latince ve Türkçe yakınsaması mı?
Yukarıdaki Latince paragraf Cicero’nun De Officiis‘inden (1.23.81) alındı. Cicero yukarıdaki paragrafta şöyle diyor: “Bunlar [zor durumlardan sarsılmadan / alnının akıyla çıkabilmek, serinkanlılığını korumak vs.] [yetkin] bir ruhun niteliğidir, buna karşın düşünce … Okumaya devam et
Lucanus’un scelus’u ve nefas’ı
Eskiçağ düşün geleneğinde soyut kavramların, kimileyin irade sahibi varlıklar gibi düşünüldüğünden bahsetmiştik, örneğin Seneca herhangi birinin gösterişinden bahsederken, doğrudan kişinin gösterişli kimliğinden ziyade bizzat gösterişin (luxuria) kendisini aktif kılarak insanı … Okumaya devam et
Dr. C. Cengiz Çevik - Blog 
