Thotholoji mi?
“… Geri döndürülemez olan ölümle birlikte neye açılıyoruz, yokluğa mı, yoksa bilinmeyene mi?” diye soran E. Levinas, aynı yerde en sarih şekilde, “Ölüm, kendine özgü bir olay olarak betimlenmeye izin … Okumaya devam et
Attika Gecelerinde Aulus Gellius
Bildirmesi biraz geç olacak ama Prof. Dr. Bedia Demiriş hocamızın “Attika Gecelerinde Aulus Gellius” başlıklı çalışmasının da yer aldığı “TEBE’nin Kuruluşunun 20. Yıl Özel Sayısı” alt-başlığıyla Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü … Okumaya devam et
Tu quoque si vis…
Tu quoque si vis lumine claro Cernere verum, tramite recto carpere callem gaudia pelle, Pelle Timorem: spemque fugato nec dolor adsit nubila mens est Vinctaque firenis haec ubi regnant. * … Okumaya devam et
Herhangi bir şeyin omnia vincit olmaması
Şahsî varlığın (buna individualis deniyor, “daha fazla bölünemeyecek ölçüde -son noktaya kadar- bölünmüş tekil canlı”) herhangi bir şeyin kendisi için omnia vincit (her şeye üstün geldi<ğini>) olmadığını düşünmesi, kendinde oksimoron … Okumaya devam et
Sartre goygoycunun biri… (ridens aetheris iras)
Adam bahçeye oturunca hemen Sartre’ın duyguyu (emotion) eylem (action) ile ilişkilendirmesini hatırlıyor. Bu gerçekten güzel bir şey, yani Sartre’ı bahçedeki sunî gölet (bir gölet ne kadar sunî olmaz ki?) ile … Okumaya devam et
[2] Martialis, Epigrammata 5.24′te Hermes bahsi
Birinci kısım için bkz. https://jimithekewl.com/2011/06/17/martialis Üslup özelliği bakımından incelendiğinde görülecektir ki, Martialis’in burada kullandığı anaphora’ya başka hiçbir epigramında rastlanmaz. Yine çalışmamıza konu olan son dize de aynı külliyat kapsamında benzersizdir. Her … Okumaya devam et
[1] Martialis, Epigrammata 5.24’te Hermes bahsi
Roma’nın en meşhur epigram yazarı Martialis (İ.S.32-102) Epigrammata 5.24’te dövüşlerde Hermes adını kullanan bir gladyatöre methiye düzüyor. Epigramı özel kılansa, birçok analizci için olduğu gibi benim için de, Martialis’in mevzubahis … Okumaya devam et
Catilina Tertibi (Coniuratio Catilinae)
İ.Ö. 66-62 yıllarında Roma siyasî yaşamındaki, Catilina merkezli dalgalanmalara ilişkin iki temel kaynağımız bulunur. Biri bu dalgalanmanın başrol oyuncularından olan Cicero’nun In Catilinam’ı, diğeri ise Sallustius’un De Catilinae Coniuratione’sidir. Mevzubahis … Okumaya devam et