A. Kötü görünüyor bana ölüm.

M. Ölenlerin mi, yoksa ölüme yazgılı olanların ölümünü mü kast ediyorsun?

A. Her ikisini de.

M. O halde [senin için] kötü olduğuna göre ölüm, aynı zamanda zavallıca olmalı.

A. Kesinlikle!

M. O halde sana göre ölüme götürülenlerle, götürülecekler olanlar da zavallı demektir.

A. Bana görünen bu.

M. O halde [yaşarken] kimse zavallı değildir.

A. Kesinlikle, kimse!

M. Tutarlı olmak istiyorsan kendinle, [sana göre] doğanlar ve [geçmişte] doğmuş olanlar sadece zavallı değil, aynı zamanda her daim zavallı olacaktır. Zira sadece ölüme yazgılı olanlara zavallı diyorsan, yaşayan insanlardan hiçbirini bundan alıkoyamıyorsun, (herkes ölmeye yazgılıdır), zavallılık ölümle neticeleniyor demektir: Bu durumda ölenler zavallıdır; biz de daimî zavallılığa doğuyoruz demektir. Dahası yüzbinlerce yıl önce ölmüş olanların da zavallı olması gerekir.

A. Kanaatim bu, böyle düşünüyorum.

Cicero, Tusculunae Disputationes 1.9

Çev. C. Cengiz Çevik